Lumaj wandelt

Intro

Een volkse wandeling waarbij je De Witte zo zijn kattekwaad ziet uitsteken en (een stukje) op bedevaart trekt naar Scherpenheuvel. De GR 5 route pikt er de mooiste plekjes en beelden uit.

Heen en terug

Vanuit Antwerpen nemen we de trein naar Aarschot (lijn Hasselt) en stappen daar over op een boemeltrein naar Testelt. Op een uur zijn we er. Reken vanaf Testelt station wel nog een kilometer tot het aansluitingspunt met de GR 5. Verloren moeite is dat niet want de doortocht van Testelt zelf is interessant genoeg.
Vanuit Diest station gaan er minstens om het uur IR treinen naar Antwerpen. Reistijd ongeveer 45 minuten.

De wandeling

Klik op de foto voor meer foto's op Picasa

De dorpskom van Testelt is als dorpsgezicht beschermd. Je vindt er gezellige hoekjes, meer bepaald bij de Sint-Pieterskerk en de Abdijmolen aan de Demer. Beide gebouwen zijn opgetrokken in de donkere voor deze streek typische ijzerzandsteen.
We wandelen het dorp door, parallel met de spoorlijn, en komen een kilometer verder bij de GR 5 die vanaf hier een ganse tijd de meanderende Demer volgt. Het is een uitbundig stukje natuur waarbij oude rivierarmen in heerlijke paradijsjes omgetoverd zijn.
Het idee dat we langs de rivier op weg zijn naar Zichem roept beelden op van De Witte die met zijn kameraden naakt rondspartelt in de Demer en achteraf moet vaststellen dat onverlaten zijn kleren weggepikt hebben. Het blijft bij beelden want zelfs op een vrije en zonnige zaterdag doet niets vermoeden dat er nog jeugd rondloopt in de streek rond Zichem. Ook Wannes Raps, pastoor Munte, boer Coene en al die andere Ernest Claes types laten zich niet meer zien.
Vergeefs speurend zijn we op nauwelijks 100 m. van het dorpscentrum gekomen. Dichterbij komen we niet, want tussen ons en Zichem ligt de Demer … zonder brug. Het rustige dorp heeft niets meer van het omwalde en ommuurde stadje dat zich hier in de Middeleeuwen bevond. Zichem was door de lakennijverheid en de scheepvaart op de Demer een welstellend oord geworden. De bewoners begingen echter de fout trouw te zijn aan Oranje-Nassau, een trouw die ze in 1578 moesten bekopen met plundering en uitbranding door de Spaanse troepen van Alexander Farnese.

We kunnen niet anders dan verder de Oude Demer volgen. Als we eindelijk toch bij een brug komen ligt het centrum net iets te ver om ons nog te kunnen verleiden tot een omweg. We lopen verder langs de GR 5 tekens en belanden bij de Maagdentoren. De stoere toren zou een overblijfsel zijn van een 14de eeuwse burcht van de heerlijkheid Zichem. Jammer genoeg krijgen we van het bouwsel niet veel te zien want het is volledig ingepakt voor restauratie (aanbrengen van een nieuw vliesje?).

De GR 5 draait nu weg van de Demer via een tot fietspad omgevormde spoorwegbedding. Dit spoor verzorgde tot in 1958 een regelmatige verbinding tussen Zichem en Scherpenheuvel. Daarna bleef het nog sporadisch in gebruik voor bedevaarttreinen om in 1974 definitief opgebroken te worden.
Het woord ‘bedevaart’ is gevallen, we zijn nu inderdaad onderweg naar Scherpenheuvel, het drukst bezochte Mariabedevaartoord in ons land.
Het moet gezegd: Scherpenheuvel heeft ervoor gezorgd dat het zich al van ver als een religieuze baken in het landschap presenteert. Vanuit Zichem zie je een langzaam oplopend open landschap naar de 61 m. hoge heuvel. De toren en de koepel van de basiliek steken nog net boven de bomen uit die de heuvel bekronen.
De GR 5 volgt nog een tijdje het fietspad, maar slaat de laatste twee kilometer een prachtige veldweg in. Het lijkt er op dat we helemaal alleen zullen aankomen in Scherpenheuvel want behalve wijzelf zijn er in de wijde omtrek geen bedevaarders te bekennen …

In Scherpenheuvel zelf is de grote parking nochtans al bijna helemaal volgelopen. Moderne bedevaarders verplaatsen zich tegenwoordig bijna uitsluitend met stalen rossen, al of niet met H. Kristoffel medaillons en palmtakjes achter de zonnekleppen en GPS op het dashboard. Volksgeloof is toch mooi …
Tussen de kraampjes op de zatermiddagmarkt is het over de koppen lopen. Een winkel met Halloweenspullen wordt bijna geplunderd.
We werpen even een blik binnen de basiliek en zijn verrast door de kleine afmetingen. Nu ja, veel ruimte heb je niet nodig om Maria’s steun af te smeken. Dat moet ook Alexander Farnese gedacht hebben toen hij hier kwam bidden om succes bij zijn heilige missie: inname, plundering en brandschatting van Zichem. Er was toen zelfs nog geen sprake van een basiliek. Die kwam er pas na de Spaanse overwinning als barok pronkbeeld voor de Contrareformatie. 
We verlaten de permanente kermis langs de Mariahal Calvarie. Tussen de statige hoge bomen kun je tenminste nog iets terugvinden van de ingetogen mystieke sfeer die in dit bedevaartsoord zou moeten aanwezig zijn.

De GR 5 tekens leiden ons nu verder door een glooiend landschap richting Diest.
In Steensel krijgen we het gezelschap van de GR 512 die bij ons zal blijven tot het eindpunt van deze wandeling. Nog een 3,5 km. verder steken we bij een GB Carrefour de drukke N2 (Diest - Leuven) over. Dit is grondgebied Kaggevinne. Van hieruit is het geen 2 km. meer tot in het centrum van Diest. De GR 5 maakt echter nog een omwegje langs de Kloosterberg vanwaar zich een mooi panoramisch zicht op Diest ontvouwt.

Via een holleweg dalen we nu af naar de stad waar we langs de ringlaan in de richting van het recreatiedomein De Halve Maan lopen. We kennen Diest een beetje van vorige bezoeken, en beslissen dus gewoon de GR 5 verder te volgen langs de buitenrand, voorbij de Lindemolen. Bij het Begijnhof kunnen we toch niet weerstaan aan de verleiding om een laatste rustpauze in te lassen. Taverne Gasthof heeft de enige niet-Belgische trappist op de drankkaart: een Nederlandse ‘La Trappe’. Bij deze is ook dit laatste gat in mijn trappistencultuur nu opgevuld.

Na dit gesmaakte intermezzo beklimmen we de Diestse vestinggordel en volgen deze verder tot bij de Saspoort. Hier nemen GR 512 en GR 5 terug afscheid van elkaar. Ook wij zeggen ‘tot ziens’ tegen de GR 5 en lopen via de GR 512 tot bij het 600 m. verder gelegen treinstation.