Intro:
Een korte GR etappe, die met aan- en uitlooproute toch weer uitgelopen is tot een wandeling van ruim 20 à 21 km.
We waren verwittigd, het zou geen onverharde-paden-wandeling worden door een ongerepte wildernis. We zagen dit dan ook als een rustig inlopertje na enkele weken van inactiviteit, en als een voorbereiding op de mooiere GR 128 gedeeltes die er ongetwijfeld vanaf Deinze zitten aan te komen.
Beschouw deze wandeling als een asfalt- en betontocht door een fantasieloze druk bebouwde streek, gekenmerkt door industriële landbouwbedrijven met alle onfrisse erbij horende geurtjes van permanent in de maak zijnde maar altijd onzichtbaar blijvende varkenskoteletjes ... en je zal niet teleurgesteld zijn ...
Niet bepaald een boeiende wandeling, tenzij je een fanatieke bewonderaar bent van de manier waarop onze agro-industrie aan het evolueren is naar een verzameling steriele laboratoriumbedrijven.
Heen en terug:
We spoorden van Antwerpen naar Kortrijk met de trein van 9.06u. In deze moeilijke NMBS tijden mochten we van geluk spreken dat we maar met een goeie vijf minuten vertraging vertrokken. Niet dat zoiets een probleem stelde, want in Kortrijk moesten we toch meer dan een halfuur wachten op een busaansluiting. Ondertussen hoopten we stilletjes dat onze machinist niet zou vergeten te stoppen en namen we voor alle zekerheid ook niet in de eerste wagons plaats. Nog een paar jaar geduld en dan zullen we eindelijk dat al 15 jaar noodzakelijk geachte automatisch stopsysteem hebben ...
Bus 60 richting Roeselare vertrok stipt om 11.03u. en zette ons af bij Kachtem Halte om 11.38u.
Om terug te keren verlieten we ons GR pad ergens tussen kilometerpunten 27 en 28 en wandelden te voet tot bij het station van Tielt. Daar namen we de trein om 16.45u. naar Gent - Landen. In Gent overstappen op de trein naar Antwerpen, en om 18.10u. stonden we vlot terug in onze thuisbasis.
De wandeling:
Klik op de foto voor meer foto's op Picasa
Zoals eerder al in het introtekstje vermeld, kunnen we dit niet echt een mooie wandeling noemen.
De streek tussen Roeselare en Tielt is een druk en intensief bebouwd agrarisch centrum geworden. De vele boerderijen zijn nagenoeg allemaal uitgebouwd tot hoogtechnologische productiebedrijven waar de meeste activiteiten zich binnen de betonnen plaatmuren van grote hangars afspelen. Zware gesloten vrachtwagens rijden af en aan en van het ene bedrijf naar het andere. Hier is een goed geolied industrieel apparaat aan het werk waarin productiemiddelen en output allang de plaats ingenomen hebben van mesthopen, hooivorken en driepikkels. Zelfs 'gewone' melkinstallaties zijn nog te manueel want tegenwoordig moet je al uitpakken met een 'melkrobot' om nog mee te zijn.
In een dergelijk gebied is het dan ook ver zoeken naar onverharde paden, mooie landschapszichten of pittoreske gehuchten.
Het eerste (en eigenlijk ook enige) echt aangename wandelonderdeel op deze GR etappe is het Provinciedomein 't Veld in Ardooie. In het domein zelf kom je nog weinig 'veld' tegen, maar de naam verwijst naar hoe het er een paar eeuwen geleden uitgezien moet hebben. Nu is het een in deze streek zeldzaam stuk bos dat er kwam op het einde van de 18de eeuw door toedoen van de toenmalige kasteelheer. Het kasteel in zijn huidige vorm dateert uit 1781 en is privé-bezit. Je kunt het wel zien liggen vanaf de toegangspoort.
In het domein liggen enkele mooie visvijvers. Eén ervan heet het 'Zeetje' en is nog een natuurlijk ontstaan veldmeer.
Behalve dit korte maar mooie intermezzo kunnen we alleen nog melden dat je tijdens deze wandeletappe heel geleidelijk aan het reliëf wat meer ziet golven, maar erg spectaculaire hoogteverschillen moet je je daar nu ook weer niet bij voorstellen.
Tenslotte nog dit: wie het toch wil proberen raden we aan deze wandeletappe niet zonder de GR 128 West topogids te stappen. De GR aanduidingen ontbreken nogal eens en zonder tekst en kaartjes gaat het gegarandeerd fout.
Tot volgende keer.
| < Vorige | Volgende > |
|---|