Lumaj wandelt

Intro

Wie denkt dat we de GR 5A beu zijn, heeft het mis.
Het traject dat we vandaag aflegden is normaal gezien het laatste traject van de GR 5A. De reden dat we dit vandaag deden is simpel. We hadden geen zin in tijdrovende verplaatsingen, dus leek het ons handig om te kiezen voor de kortste reis: van Antwerpen naar Temse.

Heen en terug

Naar Temse: trein naar Sint-Niklaas, en daar overstappen op de lijn Sint-Niklaas – Lokeren. Op minder dan een uur staan we in Temse.

Plaats van aankomst is de voetgangerstunnel op de Linkeroever te Antwerpen. Je kunt daar makkelijk de metro nemen naar Antwerpen - Centraal Station. De rit duurt hooguit 15 minuutjes.

De wandeling

Het station ligt op maar een paar honderd meter van de brug van Temse, plaats waar we de GR 5A oppikken. Het is daar momenteel één grote bouwwerf en het normale traject lijkt afgesloten door de werken. De asfaltweg die we langs de Schelde moeten volgen is overal afgesperd, vooral bij het bedrijf Belgomine dat een nieuwe aanlegsteiger bouwt. We lopen toch koppig overal door (op zondag verwacht je niet meteen werfpersoneel dat je komt verjagen) en komen nog geen kilometer verder bij de aansluiting met het Reynaertlandpad. Vanaf daar verloopt alles weer volgens de topogids.

We volgen nu een mooi dijkpad langs het Schouselbroek. Rechts de Schelde, links lager gelegen gebieden met hier en daar visvijvers. Wie denkt dat er tussen Temse en Antwerpen geen natuur- en wandelgebieden meer te vinden zijn, heeft het mooi mis. De Schelde vormt hier de grens tussen Oost-Vlaanderen en Antwerpen. We zullen op deze tocht in Oost-Vlaanderen blijven tot aan de geniekazerne in Burcht.

Zo’n 4 km verder komen we aan bij Steendorp. Het eerste wat je ziet is een steenbakkerij, het dorp heeft zijn naam dus zeker niet gestolen. Het doet me denken aan de eerste boeken van Piet Van Aken (weliswaar niet hier, maar in de Kempen gesitueerd) die het harde leven van de arbeiders in deze fabrieken honderd jaar geleden zo treffend beschreef. Van verval en leegstand is hier evenwel geen sprake. De fabriek draait – zelfs op zondag – en de op klompen lopende modderbaggeraars hebben het tijdelijke al lang met het eeuwige verwisseld. Het enige dat nog aan die vervlogen tijden herinnert is het vervallen haventje waar de bakstenen vroeger op binnenschepen geladen werden.

Nog steeds verder lopend langs de Schelde komen we in Rupelmonde. Tot onze verrassing zien we hier de Westhinder liggen. Nog niet zo lang geleden zagen we die aan het Bonapartedok in Antwerpen. Waarschijnlijk hebben ze een nieuwe ligplaats moeten zoeken door de werken voor het MAS (Museum Aan de Stroom). Het lijkt de Westhinder niet slecht te bekomen. Het lijkt alleen eigenaardig als je beseft dat dit schip altijd in open zee lag, en nu steeds verder landinwaarts gedreven wordt.
Opmerking 12/6/2010: we weten al een tijdje dat er meerdere (minstens 2) Westhinders gebouwd en in gebruik genomen werden. De Westhinder aan het MAS in Antwerpen ligt er trouwens nog altijd, naast deze hier in Rupelmonde.

Bij de Westhinder verlaten we de Scheldedijk en wandelen we het stadje in. De Getijdemolen, de Graventoren, de Onze-Lieve-Vrouwkerk, we passeren het allemaal. Rupelmonde lijkt een gezellig plaatsje met heel wat bezienswaardigheden. De figuur waar je niet naast kunt kijken is uiteraard Mercator. Alhoewel de man het grootste deel van zijn leven buiten Rupelmonde doorbracht, zijn ze hier allerminst vergeten dat dit zijn geboorteplaats was.

Het gaat nu verder landinwaarts richting Bazel. Halfweg passeren we de splitsing met de E2. De GR 5A valt van in Oostende samen met de E2, het Europese Noordzee – Riviera pad. Hier verlaat de E2 ons pad en vervolgt zijn eigen weg. Tijd om even stil te staan bij de droom om ooit ook dit pad te kunnen afstappen? Hopelijk hebben we levens genoeg …

Bazel is een ontdekking voor ons. We zien niet alleen het sprookjeskasteel van Wissekerke, maar doen ook de moeite om honderd meter van de GR 5A af te wijken en het centrum in te wandelen. Het dorpscentrum is terecht beschermd als dorpszicht. De kerk en de omliggende oude huizen vormen een stemmig geheel.

Iets na Bazel gaat het de velden in. Verwacht hier geen verlaten landbouwstreek, daarvoor zijn we Antwerpen nu te dicht genaderd. De topogids zegt dat we ons nu in het Waasland bevinden. Typisch zouden de bolle akkers zijn, een effect dat door een bepaalde manier van ploegen bereikt wordt, en dat de afwatering ten goede zou komen. We verwachtten dat dit enkel voor specialisten zichtbaar zou zijn, maar het is toch echt een opvallend effect, zelfs voor ons zichtbaar.

Uiteindelijk naderen we Burcht. Ter hoogte van het vroegere Fort van Kruibeke (deel van de fortengordel rond Antwerpen) merken we ingrijpende grondwerken. Wat hier precies gaande is, is ons niet duidelijk, maar de prille beplanting die de werken aan het zicht moet onttrekken belooft niet veel goeds …
Vanaf Burcht bevinden we ons nu echt in voorstedelijk gebied. Toch slaagt de GR organisatie erin ook hier nog redelijk wat rustige landweggetjes te vinden zodat het al bij al nogal meevalt. Zo komen we bij het Burchtse Weel.

We stellen vast dat hier een complete kaalslag plaatsgevonden heeft. Alle begroeiing is vakkundig weggebuldozerd, en we baggeren ons een weg door deze kale vlakte naar de Schelde. Er zullen hopelijk wel plannen bestaan om hier een mooi recreatiegebied in te richten.
Langs de Scheldebaan passeren we nog het Galgenweel waar het mooie weer de zeilers buitengelokt heeft. Nog een paar kilometer rechtdoor, en we staan terug bij het startpunt van de GR 5A, de voetgangerstunnel op Antwerpen Linkeroever.

Een goeie trappist op het terras gaf ons terug genoeg moed om niet de tram te nemen naar Antwerpen centrum, maar om verder te voet door de voetgangerstunnel naar huis te wandelen. Op die manier breiden we nog een paar kilometer bij aan deze slotetappe van de GR 5A.