Lumaj wandelt

Intro

Gisterenavond genoten van een fijn (en perfect tweetalig) dineetje in de Lou Pahou te Ronse: ‘Attention, le plat n’est pas chaud, il est très chaud, het bord is niet warm, het is érg warm …’ Je viert tenslotte niet elke dag een relatie verjaardag.

Heen en terug

's Morgens konden we rustig ontbijten in Ronse en onze wandeling beginnen zonder eerst te moeten reizen.

Het eindpunt van deze wandeling ligt bij Wallekouter. Vanaf deze plaats konden we een paar honderd meter verder de GR 122 vervoegen, en die brengt ons na nog geen 2 km. terug bij de N48 in het gehucht Opbrakel.
Buslijn 21 (Zottegem – Ronse) brengt je ook op zondag om het uur terug naar het station van Ronse.

De wandeling

’s Morgens stappen we uitgerust terug naar ons eindpunt van de vorige dag. Maar eerst willen we toch eventjes langs de Grote Markt passeren, want daar zou effectief een adelaar verwijzen naar het feit dat Ronse ooit deel uitmaakte van het Duitse Rijk. Op zich niets bijzonders, maar als inwoners van Antwerpen waar ook een adelaar op het stadhuis naar hetzelfde feit verwijst, moesten we ons toch even verbonden kunnen voelen met het verre Ronse dat voor ons overigens volkomen onbekend terrein is. De adelaar staat er wel degelijk: boven op de obelisk midden op het plein, en ook nog eens boven op het stadhuis.

Vanaf kilometerpunt 52 stappen we door de rand van Ronse. We passeren de terreinen van het ziekenhuiscomplex, compleet met serviceflats, en dan gaat het door de velden richting Muziekbos. Ondanks de mooie naam staan er bij de ingang van het bos strenge verbodsborden die er op wijzen dat privébossen betreden een strafbaar feit is dat met allerlei boetes sterk ontraden wordt … Prikkeldraad aan beide kanten van het pad zet de verbale afschrikking nog wat kracht bij. 
Gelukkig volgen de GR-tekens braaf het pad zodat we het er toch maar op wagen om het Muziekbos te betreden. Veel muziek horen we echter niet. De vogels zullen ook onder de indruk zijn …
Het pad ligt er erg modderig bij. Paardenhoeven en mountainbikes hebben er een op sommige plaatsen bijna ondoorwaadbaar zootje van gemaakt. Na het nodige geploeter kwamen we dan toch aan bij het gehucht Boekzitting waar de GR 129 onze GR 5A vervoegt. We weerstaan aan de verleiding om in de taverne een eerste stop in te lassen.

Het Muziekbos ligt nu achter ons en door de velden gaat het naar de kapel van Lorette. Volgens het gebruik komt men hier bidden voor een goede partner en een groot kroost … Ik stuur Majella er op af, maar ze reageert dat ze het eerste al heeft, en dat het voor het tweede al wat laat is. Toch lief hé.
Wat verder liggen Jeugdherberg De Fiertel en taverne Ruddersveld naast elkaar. We vinden nog juist een niet-gereserveerd plaatsje en kunnen net als gisteren genieten van een stevig dampend soepje. Na ons komen nog wandelaars langs, maar er is jammer genoeg geen plaats meer.
Op deze plaats splitst de GR 129 zich weer af van onze route.

Ons pad stijgt nu naar het gehucht Breucq. Wat verder kruisen we de N48 Brakel – Ronse. Dit is terug Henegouwen. Het valt ons op dat in tegenstelling tot de vorige etappe deze streek veel heuvelachtiger is. Waar de Kluisberg nog redelijk eenzaam in het landschap lag, is het hier een opeenvolging van heuvels. Het gaat dan ook veel meer op en af dan gisteren. Het feit dat we meer wandelaars tegenkomen bevestigt dat we niet de enigen zijn die dit een prachtig wandelgebied vinden. Het traject biedt bovendien een mooie afwisseling tussen verharde en onverharde wegen. De modder nemen we er zelfs graag bij.

We komen uit bij het gehucht Queneau, een onderdeel van de gemeente Vloesberg (Flobecq). Het pad stijgt nu tot bij 2 antennemasten die we al lange tijd in de verte zagen staan. Onderweg doen sneeuwklokjes hun best om de lente met een paar maand te vervroegen. Boven staan we op een plateau dat volgens de topogids op 157 m. hoogte ligt.
Wat verder na de doortocht van het prachtige Pottelbergbos staan we al in La Houppe.
Volgens de topogids zouden de GR-tekens hier regelmatig verwijderd worden. Niet dat we daar iets van gemerkt hebben. De daders zullen waarschijnlijk ingezien hebben dat die roodwitte streepjes toch altijd terugkeren …

Na La Houppe lopen we door het Brakelbos. Hier verlaat de GR 122 die ons al sinds Kluisbergen gezelschap hield, de GR 5A. Jammer, want die missen nu de rest van dit prachtige bos met zijn kronkelende paadjes.
Ons pad flirt met de provinciegrens. Het Brakelbos ligt in Oost-Vlaanderen, maar als we het bos verlaten lopen we zo terug Henegouwen in. Het valt op dat bijna alle wandelaars Vlamingen zijn.
De bossen volgen elkaar op. Nu gaat het richting Livierenbos (Bois de la Louvière). Een kaarsrechte weg van 1,5 km leidt er ons door. Op het einde zijn we bij kilometerpunt 60 in onze topogids.

Vermits noch hier, noch bij de volgende kilometerpunten regelmatige buslijnen passeren, besluiten we dat dit ons etappe eindpunt wordt.