Lumaj wandelt

Intro

Woensdag 11 juni gingen we onmiddellijk verder met onze GR 5A tocht.
De wandeling was in meer dan één opzicht merkwaardig. Het was de eerste keer dat we 26 km. stapten zonder ook maar één geopend café te ontmoeten. Het ontbrak nochtans niet aan dorpen en gehuchten.
De tocht leek ook een echte ‘Kapellekensbaan’, alhoewel Boontje niet dit soort kapelletjes in gedachten zal gehad hebben toen hij zijn beroemde boekje schreef.

Heen en terug

Geen openbaar vervoer info deze keer. We werden met de familietaxi naar ons beginpunt in Houtem gebracht, en ook opgepikt aan het eindpunt van de wandeling in Proven.

De wandeling

Vanuit Houtem stappen we de velden in voor een eerste etappe van ruim 5 km. naar Izenberge. De streek valt op door zijn verlatenheid, maar het is er heerlijk wandelen.
Izenberge passeren we op een boogscheut. Er bevindt zich in het dorp een ‘Bachten de Kupe’ museum dat best de moeite waard moet zijn, maar we besluiten niet van het GR pad af te wijken en blijven in de open velden. 
Zo komen we in Gijverinkhove. De omgeving van de kerk levert stemmige plaatjes op, maar verder is alles hier doods. Dus terug verder …

(klik op de foto voor de volledige reeks op Picasa)

Op weg naar de IJzer passeren we de stichting Georges Grard. De beeldhouwwerken rond het gebouw leveren een bevreemdende aanblik in deze verlaten landbouwstreek.
Plots menen we heel in de verte de Westvlaamse heuvels te ontwaren. Ze lijken nog erg veraf, maar 2 wandeltochten verder zullen we daar al doorstappen.

Bij Stavele bereiken we de IJzer. Na 13 km. verheugden we ons op een verfrissing in het Hof van Commerce. Vanuit de verte zagen we het terras klaar staan, maar bij aankomst bleek alles potdicht. Dan maar onze boterhammetjes met een slok water doorgeslikt op de oever van de IJzer, wat ook niet onaangenaam was.

Vanuit Stavele volgen we de IJzer meer dan 5 km. over een verlaten wandel-fietspad. In de verte passeren we de Broekmolen en Beveren-aan-de-IJzer.
In Roesbrugge zijn we er echt van overtuigd dat we een halteplaats zullen tegenkomen. Maar ook hier is alles dicht. Het is duidelijk dat je op een gewone weekdag in deze streek geen ambiance moet komen zoeken. Zou het beeld van de stugge, zwijgzame, maar hardwerkende Westvlaming hier iets mee te maken hebben?
Verder dan maar naar Haringe. Nog een ingeslapen dorp met enkele gesloten cafés. Dat betekent uiteraard dat ook de kerk gesloten is. Jammer, want hier bezitten ze een internationaal bekend Van Peteghem orgel dat ieder jaar door bekende organisten opgezocht wordt.

Het laatste stuk van deze wandeling voert ons nog 5,5 km. verder naar Proven. Vlak voor het dorp passeren we de eerste hopvelden. Er was een tijd dat deze streek wereldberoemd was voor zijn hoppe, een belangrijk bieringrediënt. Tegenwoordig lijkt men echter de voorkeur te geven aan buitenlandse hoppesoorten zodat België zelfs niet meer voorkomt op het lijstje van de belangrijkste producenten.

Proven is ons eindpunt voor de dag. Maar ook hier is een verfrissing ons niet gegund. Het dorpscentrum ligt helemaal open door herinrichtingswerken, en de plaatselijke horeca besloot dat het niet de moeite was om op een paar zeldzame passanten te wachten.
Gelukkig worden we hier opgepikt door onze familietaxi, en die had nog een aangename verrassing in petto: Westvleteren ligt niet zo ver van Proven … een lekkere wereldvermaarde met plaatselijke (?) hop gebrouwen trappist wachtte ons op.