Lumaj wandelt

Intro

Droog en zonnig. Meer hoeven we niet te horen om te weten dat we verder kunnen met de GR 5A.
Vandaag pikken we het pad op waar we het vorige keer lieten liggen: aan het Leopoldkanaal bij Sint-Jan-in-Eremo.

Heen en terug

De afstand naar Antwerpen wordt altijd wat groter, de tijd om met openbaar vervoer naar het startpunt te reizen ook … Trein naar Gent-Dampoort, daar bijna 3 kwartier wachten op een stoptrein naar Eeklo, en dan nog met de belbus verder. Van thuis tot startpunt doen we er precies 3 uur 15 minuten over. Zijn we fanatiekers aan het worden?
Voor de terugreis konden we het deze keer gelukkig anders regelen. In Heille hebben we afgesproken met familie die aan de kust woont, en daar blijven we logeren. De rit met de wagen duurt toch nog 1 uur 15 minuten, maar na een lekker dineetje in Sluis is dat best te pruimen. Nadeel van dit comfort is dat we voor ons logies wat extra spullen moeten meesleuren, en dat zijn we niet gewoon. Een goede test, want we zijn van plan om tegen de zomer enkele meerdaagse tochten met de tent te ondernemen, en dan moeten we sowieso wat extra gewicht kunnen meedragen.

De wandeling

Bij de brug over het Leopoldkanaal bij Sint-Jan-in-Eremo is er geen gelegenheid om nog een koffie achterover te slaan. Dat zou wel kunnen in het nog geen kilometer verder gelegen gehucht, maar we beslisten ons te laten wekken door het koude winterzonnetje en stapten meteen ons parcours op.
We wandelen eerst een stukje langs het Leopoldkanaal en zien rechts al de Boerenkreek liggen. De GR 5A voert ons door dit als natuurreservaat beschermd stukje Meetjesland. Soms zijn de paadjes niet breder dan een modderige ploegvoor tussen een veld en het riet langs de kreek. Soms verdwijnt het pad en banen we ons een weg door het riet. We krijgen niet de indruk dat de boer die dit land bewerkt het erg begrepen heeft op bezoekers. We laten het ons enthousiasme niet bederven en ploeteren verder, genietend van de rust die deze grote kreek uitstraalt. Na de Boerenkreek wordt het pad weer wat duidelijker en uiteindelijk gaat het door de velden naar de volgende kreek, de Blokkreek. Ook deze langgerekte kreek volgen we een gans stuk, en we belanden terug bij het Leopoldkanaal. We hebben er ondertussen al 6,5 km opzitten.

We steken het kanaal over bij de Sint-Margrietebrug en ontdekken een taverne-restaurant. We kunnen de lokroep van een koffie niet weerstaan en nestelen ons op het terras achter glas om ons te koesteren in het voorjaarszonnetje.
Vanaf hier blijven we nu bijna 7 km het Leopoldkanaal volgen. We passeren de rand van het dorp Sint-Laureins en komen nog een paar kilometer verder bij de Lievebrug waar we het kanaal oversteken. Net zoals de Baileybrug die we tijdens onze vorige etappe overstaken is ook dit een militaire brug die nog dateert van 1944. Bailey is eigenlijk de Engelse (of is het Schotse?) ontwerper van een type stalen geniebrug waarvan er door de geallieerden heel wat gebouwd werden in onze contreien. Dat deze constructie de reputatie had bijna onverwoestbaar te zijn, bewijst het feit dat deze bruggen tot op vandaag nog steeds in gebruik zijn.
De overzijde van het Leopoldkanaal is een betonweg waardoor het heel wat minder aangenaam stappen is. Gelukkig komt er wat verder weer een stuk aardeweg dat ons schuin van het kanaal wegvoert. We komen uit bij de verbindingsweg Maldegem – Aardenburg bij de grensovergang. Tijd voor een frisse Hoegaarden want na al die kilometers begint de rugzak zijn gewicht te laten voelen.

We steken de grens net niet over, maar wandelen nu op de grens verder langs het Nederlandse grensdorp Eede. Tussen dit dorp en het volgende gehucht (Middelburg) loopt volgens de topogids een erg grillig pad. In de paar jaar sinds de publicatie is dat echter helemaal veranderd. De route volgt nu een volledig geasfalteerd wandel/fietspad dat overal keurig met de GR-tekens aangeduid is. Aanvankelijk wordt het pad benoemd als Fortunepad, wat verder zie je de naam Eedsche Kerkwegel. De grens blijft altijd vlakbij, en dat is te zien aan de grenspalen die je op verschillende plaatsen kunt ontwaren.

Na 4 km. staan we aan de kerk van Middelburg. We zullen wel niet de enigen zijn die niet wisten dat ook Vlaanderen zijn Middelburg heeft, maar nu behoren we tot de weinigen die met kennis van zaken de prachtige achthoekige kerktoren van dit plaatsje kunnen beschrijven …

Van hieruit naar Heille is het nog een goeie kilometer door de velden. Daarbij steken we terug de grens over en bevinden we ons op het grondgebied van de gemeente Sluis. Heille is het eerste gehucht dat we tegenkomen, en hier wacht onze taxi ons al op.
Weer een stukje GR 5A dat voor ons zeker de moeite waard was.