Intro
Het houdt niet op. Weer een februari weekend dat naar lente neigt … Ideaal weertje om in weidse polders van zon en blauwe lucht te genieten.
Vandaag wordt het een vooral rechtlijnige wandeling langs het Leopoldkanaal tussen Boekhoute en Sint-Jan-in-Eremo. Maar eerst moeten we nog van Assenede naar Boekhoute.
Heen en terug
De heenreis kan met regelmatige trein- en busverbindingen. Eerst trein van Antwerpen naar Gent Dampoort. Vandaar een bus naar Gent St-Jabobs, overstappen op bus naar Assenede, … een reisje van 2 uren dat vlug voorbij ging met de crypto opgaven in de weekendkrant.
Voor de terugkeer regelden we onderweg een belbus van Sint-Jan-in-Eremo naar Eeklo. De chauffeur raadde ons een eerdere halte aan waar we bijna onmiddellijk op een lijnbus naar Gent Sint-Pieters konden overstappen. Al bij al nog vlotte verbindingen, maar toch een terugreis van ruim twee en een half uur. We worden nog echte specialisten van het openbaar vervoer !
De wandeling
In Assenede heeft een kleine kermis zich onder de kerktoren genesteld. Ook hier is het carnavalsweekend.
We wandelen vanuit het centrum een goede kilometer naar het punt waar we vorige keer de GR 5A verlieten, en beginnen vandaar aan de 7,2 km naar Boekhoute. De zon geeft voelbaar warmte zodat we al vlug de te warme winterjassen uitspelen. Iets voor halfweg komen we aan de Hollekensstraat. We herkennen dit punt van een vroegere krekenwandeling in deze streek. Rechts van ons zien we het begin van de Rode Geul blinken in de zon.
We weten wat komt, en het is de moeite. We wandelen een natuurreservaat in boven op een dijk. Rechts vangen we glimpen op van de Rode Geul, links passeren we langs de rand van de Grote Geul. Na dit stuk veldwegen belanden we terug op beton en asfalt. Nog 2 km. kronkelen door een vlak en open landschap, en we wandelen Boekhoute binnen.
We passeren een Spar supermarkt en profiteren van de gelegenheid om wat proviand in te slaan. Voor de kerk bewonderen we de BOE 8 ‘Isabella’ die getuigt van het vissersverleden in dit dorp dat vroeger nog via allerlei kreken en geulen verbonden was met de Schelde. Afgaande op de grootte van deze garnaalschuit moeten hier serieuze vaarwegen geweest zijn. Er is zelfs een kookfornuis aan boord waarmee de garnalen onmiddellijk gekookt konden worden.
Via een smal steegje verlaten we Boekhoute en komen terecht op een onverhard pad dat ons anderhalve kilometer langs de achterkant van een huizenrij en evenwijdig met een verkeersweg verder voert. Bijna op het einde van dit pad steken we de Isabellawatering over. Het is een brede gracht die lijnrecht door de velden richting Nederland loopt. Op het eerste zicht is dit een van de vele waterlopen in de streek, maar deze heeft iets bijzonders. De Isabellawatering bevat zoet water dat naar hier gevoerd wordt uit veel verder gelegen zandgebieden. Het water is bestemd voor Nederland waar het gezuiverd wordt en terecht komt in de drinkwatercircuits. Wat verder komen we te weten waarom. Het leveren van drinkwater aan Nederland is een compensatie voor de uitdieping van het kanaal van Terneuzen waardoor Nederlandse gronden verder zouden kunnen verzilten. De afwatering van de poldergronden levert immers brak water op, en dat is niet geschikt voor waterzuivering. Zo zie je maar: niets voor niets.
Bij kilometerpunt 24 staan we aan de Baileybrug over het Leopoldkanaal. Hier sluit het Nederlandse Grenslandpad (LAW 11) aan op onze GR 5A.
Het laatste deel van deze wandeletappe volgt nu gedurende 7,6 km dit kanaal. Het lijkt een eentonig stuk te worden, maar uiteindelijk wordt dit het hoogtepunt van de tocht. Een ruw en onverhard graspad maakt dat je hier nagenoeg niemand tegenkomt. De omliggende polders zijn weids en open, een dubbele bomenrij volgt het kanaal kaarsrecht zo ver je kunt zien. De stilte wordt alleen onderbroken door meerkoeten die opgeschrikt wegfladderen in het riet aan de overkant. Qua rust hebben we nog niet veel plaatsen gezien die in Vlaanderen met dit stukje natuur kunnen wedijveren.
Vracht- of pleziervaart kom je hier evenmin tegen. Het Leopoldkanaal is bedoeld als afwatering voor de polders en loopt helemaal tot in Zeebrugge. Diepgang en breedte zijn net niet voldoende voor scheepvaart.
Onderweg nemen we de tijd om rustig te picknicken, onze belbus te regelen, en te genieten van zon, rust en stilte.
Rond 4.15 u. komen we aan bij de weg die naar Sint-Jan-in-Eremo leidt. Voor deze wandeling hadden we zelfs nog nooit over dit plaatsje gehoord. Het is een gehucht van Sint-Laureins. De naam zou Sint-Jan in de woestijn betekenen. Het ligt er inderdaad erg alleen en verlaten bij.
15 minuten later daagt de belbus op. We zijn weer op weg naar de bewoonde wereld …
| < Prev | Next > |
|---|
Sint-Jan in de woestijn komt (naar ik ergens gelezen heb) van in de ‘woestine’, wat woeste omgeving zou betekenen. Het moet er daar indertijd anders uitgezien hebben :-) Het Leopoldskanaal is mooi, vooral in de zomer, als alles mooi groen is.
Dat is wat de topogids ook zegt. Vroeger moet het daar een onherbergzame en verlaten streek geweest zijn. Eigenlijk is het nu nog verlaten, maar dan wel erg lieflijk en rustig. Een mooie ontdekking.
Dit is voor mij ook een totaal onbekende streek. Allee, tenzij dan van de vele wandelverslagen en mooie foto’s. Maar ooit geraak ik er wel eens. Ambigirl
Het voordeel van een GR-route systematisch afwerken. Je kiest niet enkel voor de meer bekende en mooie trajecten, waardoor je op onverwachte en verrassende ontdekkingen stuit.
Uren heb ik hier al rond gedwaald. Wel een mooi contrast tussen de kreken die ontstaan zijn doordat dijken doorbroken zijn, en de kreken ontstaan door turfwinning. Het is een heerlijke wandelstreek als je de eenzaamheid zoekt. Voor alle zekerheid even opgemerkt dat Johannes de Heremiet in de Jordaan doopte, en niet in het Leopoldskanaal. ;-)
En weet je waarom hij niet doopte in het Leopoldskanaal? Het was drukker aan de Jordaan … :-)