Lumaj wandelt

Intro:

Nu ons gebetonneerde Vlaanderen er half verzopen bij ligt, vroegen we ons af waar we nog een redelijk droge wandeling zouden kunnen vinden. Misschien in de zanderige Limburgse Kempen? Een goede gok ... We werden maar af en toe gedwongen wat om te lopen of andere paden op te zoeken, maar over het algemeen konden we de voeten mooi droog houden.

Bovendien verraste de wandeling ons omdat ze bijna 15 km. onafgebroken over onverharde paden voert, door heide en bossen ... alleszins een mooie aanrader. Afwachten wat het verder nog wordt, maar als het zo doorgaat wordt de GR 564 nog één van de mooiste GR routes die we tot nu toe wandelden.

Heen en terug:

Het beginpunt van de wandeling ligt op de weg Houthalen - Zwartberg, ongeveer waar de Laambeek de verkeersbaan kruist. De dichtstbij liggende bushaltes zijn die van Houthalen - Kwalaak en Kelchterhoef (nog ongeveer 1 km. stappen). Je komt er met buslijn 31 vanaf Houthalen Stadhuis (richting Genk). Houthalen bereik je vanuit Hasselt met bus 18a (richting Achel).

Het eindpunt van de wandeling ligt op de baan Hasselt - Genk (N75), bij bushalte Heidestraat. Buslijn 1 brengt je op nog geen 15 min. naar het station van Hasselt. Op zaterdag gaan er om het halfuur bussen.

(omdat de topogids nog moeilijk te verkrijgen is publiceren we voor deze GR route ook de GPS track van de wandeling; de track weerspiegelt het door ons gewandelde pad, inclusief routewijzigingen zoals we die vonden op de GR website en ter plaatse; hou er rekening mee dat dergelijke track altijd een momentopname is)

De wandeling:

Zoals vermeld in de intro is dit een erg mooie natuurwandeling door overwegend heide- en boslandschappen.

Tijdens de eerste 10 km. zul je het achtergrondlawaai van de E314 snelweg er moeten bij nemen, want alhoewel onzichtbaar blijft het GR traject gedurende lange tijd in de buurt van deze verkeersader. Dat belet echter niet dat het aan beide zijden van de E314 aangenaam wandelen is door 2 uitgestrekte natuurgebieden: de Tenhaagdoornheide en De Teut.

Klik op de foto voor de beelden op Picasa

In de Tenhaagdoornheide moet goed opgelet worden om de GR tekens terug te vinden, maar als je met het kaartje in de topogids als leidraad de hoogspanningslijn in het oog houdt kan er weinig mislopen. Zou het trouwens kunnen dat dit groene stroom is? De lijn loopt alleszins door een groen gebied ... Geef toe, de beelden zouden mooie publiciteitsaffiches opleveren voor al die dure en oncontroleerbare groene stroom. Toch gek hoe er tientallen verschillende tarieven bestaan voor elektriciteit die allemaal uit hetzelfde draadje komt.
De Tenhaagdoornheide heeft nog een ander absurd beeld in petto: een golfterrein in de heide. De 'Panoramaberg' (3-sterren landschap - golfterrein?) biedt een mooi uitzicht over de fel met de heidegewassen contrasterende frisgroene grasstroken.

Na het verlaten van dit heidegebied worden de bossen rond Hengelhoef ingestapt. De camping (met lange rijen vaste chaletjes) is er nog altijd en de taverne in het gebouwencomplex is geopend. Het geheel biedt echter een mistroostige aanblik. In de taverne is het nog doenbaar, maar als je even verder het gebouw inloopt voor de toiletten, dan overvalt je een muffe geur van vochtige kilte en verrotting. Niet meteen een aantrekkelijke plaats om je vakantie te komen doorbrengen. Maar misschien ziet het er in drogere tijden wat beter uit. Of heeft het te maken met de perikelen in de periode 2000 - 2005 toen het complex door de overheid gekocht werd om er asielzoekers in onder te brengen? Door allerlei juridische en politieke steekspelletjes zijn er uiteindelijk nooit asielzoekers in Hengelhoef geweest. Uiteindelijk werd het domein na 5 jaar terug aan de privésector verkocht. Naast alle andere kosten leed de overheid op de transactie een verlies van maar liefst 14 miljoen Euro !

We stappen verder door de dennenbossen, steken de E314 over, en komen daar terecht in het natuurreservaat 'De Teut'. Ook hier lopen we weer door mooie bos- en heidegebieden. Het valt ons op dat we al sinds het vertrek bijna uitsluitend over onverharde paden stappen. Met de wateroverlast valt het overal goed mee. Slechts af en toe moeten we te modderige of onder water staande paden verlaten en onze weg zoeken door het omliggend bos of heide.
Dat gaat zo door tot bij Jeugdherberg De Roerdomp, maar de domp roert zich niet. Het complex lijkt gesloten. Januari zal wel geen toeristische topmaand zijn.

We lopen nu op het Provinciaal Domein Bokrijk af. Meteen komen we een oude bekende tegen - de GR 5 - die ons een stukje blijft vergezellen langs de ingang van het domein (wandeling Kiewit - Zutendaal) en verder langs de vijvers van Herkenrodeplaats richting Hasselt. De tijd vliegt snel. Het is alweer goed 2 jaar geleden dat we hier langskwamen op de GR 5.
De laatste paar honderd meter voor we de spoorweg moeten oversteken worden we nog geconfronteerd met een stuk ondergelopen bos. We kunnen niets anders dan van de route afwijken en moeten iets vroeger op de spoorweg aflopen die we dan wat verder konden oversteken. Dit was de enige plaats waar het water ons de baas was.

Vanaf de overkant van de spoorweg was het weer allemaal wat droger. We naderen nu Hasselt, de bebouwing neemt toe, maar zelfs hier krijgen we nog altijd redelijk wat onverharde paden onder de voeten geschoven. We eindigen bij de bushalte Heidestraat op de kruising met de steenweg Hasselt - Genk.

Het was een rustige onverharde tocht door een streek die zeker de moeite waard was. Nog een aanrader op de onbekende GR 564 !

< Prev		Next >