Lumaj wandelt

Intro

Tijdens een kort verblijf in Groot-Hertogdom Luxemburg konden we niet weerstaan aan de lokroep van de GR 5 (E 2), het Noordzee – Rivièra pad.
De topogids Luxembourg – Lotharingen bevat het Luxemburgse gedeelte van deze 2.600 km. lange en populaire GR.
Uiteraard passeert deze GR langs het bekende ‘Klein Zwitserland’.

Deze etappe brengt ons van Diekirch naar het hart van dit gebied: Beaufort.

Heen en terug

We logeren in Luxembourg stad, maar zowel Diekirch als Beaufort bieden goede verbindingsmogelijkheden. Met de trein sta je op een halfuurtje in Diekirch (1 overstap inbegrepen). De rit kost je 1,5 €, daar hoef je het dus niet voor te laten.
Vanuit eindpunt Beaufort gaan er regelmatig bussen naar Diekirch. Zelfs met deze busrit inbegrepen kost de terugkeer nar Luxembourg nog altijd maar 1,5 €.
Hou er rekening mee dat je tussen Diekirch en Beaufort geen bevoorradingsmogelijkheden hebt. Sla dus best wat drank en proviand op in het centrum van Diekirch (net voor de autobrug is een winkelstraat), want de volgende 4 uren kom je enkel wat picknicktafels tegen.

De wandeling

De GR5 / E2 loopt niet echt door Diekirch. Het startpunt bevindt zich in Gilsdorf, zo’n 1,5 km van Diekirch treinstation verwijderd. Je hoeft dit stukje niet over een autoweg te stappen, maar je kunt een jaagpad langs de Sûre volgen, wat het ook niet oninteressant maakt.
Voor het station loop je rechts richting autobrug over de Sûre. Naast het station passeer je de indrukwekkende warenhuizen van brouwerij Diekirch, de Luxemburgse Stella. Kwestie van niet te vergeten dat qua pils Luxembourg niet hoeft onder te doen voor onze lokale Belgische (nu Braziliaanse) trots … Steek de brug over en draai onmiddellijk het jaagpad op om de Sûre stroomafwaarts te volgen. Je passeert een voetgangersbrug en een camping. Wat verder ontwaar je weer een autobrug die richting Gilsdorf loopt. Onder de brug door, en dan rechts de weg volgen tot de kerk van Gilsdorf.

Hier vervoegen we de GR5 / E2 die van Vianden hierheen loopt.
In Luxembourg worden GR paden niet aangeduid met de ons bekende roodwitte tekens, maar met een groen driehoekje, meestal tegen een witte of gele achtergrond. Dat is dus even wennen, maar moeilijk is dat niet, temeer daar de tekens even rigoureus als bij ons aangebracht zijn. Over de kwaliteit van de Luxemburgse GR paden valt niets negatiefs te zeggen, integendeel, alles is prima in orde.

Je vertrekt door aan de kerk in dezelfde richting door te lopen als deze waaruit je kwam. Vermits je hier in een vallei zit, en recht van de rivier wegloopt, betekent dat klimmen. Het eerste gedeelte van de wandeling voert je meteen een flink stuk de valleihelling op. Je komt in bos en begint nu op dit niveau de vallei te volgen. Langs een steengroeve moet je nog even omhoog, maar het pad is verder overwegend vlak. Je passeert nog enkele rotsformaties (eigenlijk eveneens vroegere steengroeven) en draait dan scherp naar rechts. Het pad stijgt licht, maar begint dan te dalen. Je loopt door prachtig woud en kunt eventjes de bewoonde wereld volledig vergeten.

Na enkele kilometers verlaat je het bos en kom je in weiland terecht. De vallei van de Sûre heb je verlaten. Schuin links voor je ligt in de verte een dorp. De tocht voert nu daarheen. Wat je niet ziet (behalve op een stafkaart) is dat er tussen jou en dat dorp nog een pittig valleitje ligt dat je in moet en aan de andere kant weer op moet. In het valleitje ligt het gehucht Keiwelbach.
Van Keiwelbach gaat het naar Eppeldorf, het dorp dat je vanuit de verte zag liggen. Zo rustig als het eruit zag vanuit de verte, zo rustig is het ook als je erdoor wandelt. Alles lijkt hier ingeslapen. Als stapper krijg je die kans echter niet. Vanuit het dorp begin je weer aan een lange flinke klim. Kijk als afwisseling geregeld eens om. Je krijgt prachtige vergezichten. Op een bepaald moment zie je zelfs terug de overkant van de Sûrevallei liggen en kun je vermoeden waar Diekirch moet liggen.

Na de klim volgt nog wat bos, en langs een oud kruis kom je voorbij een alleenstaande woning. Deze plaats noemt Berens.
Je bent nu aan de rand van het gebied dat ze in Luxembourg Klein Zwitserland noemen. Het eindpunt van ons wandeltraject ligt nauwelijks 2,4 km verder, maar die paar kilometer geven je wel al een voorsmaakje van wat er nog moet komen op de volgende etappe tussen Beaufort en Echternach.

Door bosgebied voert het pad ons terug een valleitje in, dat van de Huschbaach. Dit valleitje volgen we stroomafwaarts tot bij een stuwmeertje. De valleiranden tonen al de grillige rotsformaties die zo typisch zijn voor dit gebied. Voorbij het stuwmeertje wordt het nog indrukwekkender.

Voor je het beseft ben je echter bij het einde van deze mooie trip. Na een kort klimmetje langs een muur van grote steenblokken kom je bij de eerste huizen van Beaufort.
De GR5 / E2 vervolgt zijn weg naar rechts en gaat langs de burcht van Beaufort. Zo ver gaan we vandaag echter niet. We nemen één van de linkse klimmende zijstraatjes om in het centrum van Beaufort te komen. Je vindt hier enkele Auberges en een hotelletje. Kans dus om terug wat op krachten te komen bij een drankje en een hapje.
Vlakbij de kerk van Beaufort vind je ook het busstation.