Lumaj wandelt

Intro

Er restte ons nog een klein stukje te stappen om het 300 km. lange GR 5 wandelpad uit de topogids ‘GR 5 Traject der Lage Landen’ te vervolledigen.
Het werd een afsluiter die de beroemde GR 5 route meer dan waardig is.

(klik op de foto voor de volledige reeks op Picasa)

Deze wandeletappe is wel niet eenvoudig te organiseren. Bij het eindpunt in het gehucht Vieille Foulerie vind je geen openbaar vervoer. De enige mogelijkheid om daar weg te raken is van daar uit de verbindingsroute naar Luik te volgen. Verloren moeite is dat niet, want dit wandelstuk is een onderdeel van de GR 57, ondertussen bij wandelaars met stip genoteerd als zowat de meest populaire Ardennen GR in ons landje.
We volgden dit stuk nog 5,4 km. tot in Jupille-sur-Meuse waar wel openbaar vervoer langskomt. Je kunt uiteraard ook verder lopen over de GR 57 tot helemaal in Luik zelf, maar voor ons was een afstand van 20 km. ruim voldoende om een geslaagd wandeldagje af te sluiten.

Heen en terug

We spoorden naar Luik-Guillemins, vanuit Antwerpen toch nog altijd een ruim 2 uren durende verplaatsing. In Luik-Guillemins kun je overstappen op de trein naar Maastricht. Goed 15 min. later sta je in Visé. 
Terugkeren deden we vanuit het stationnetje van Bressoux dat op dezelfde lijn Maastricht – Luik ligt. Wij kwamen er met de bus vanuit Jupille-sur-Meuse, maar je zou ook nog 4,5 km. kunnen doorstappen op de GR 57 route richting Luik. Het wandelpad komt langs het stationnetje van Bressoux. Een kaartje moet je op de trein kopen want in Bressoux zijn geen loketten (meer).
Voor wie het liever met de wagen doet is het mogelijk om tot Luik te rijden en de wagen daar ergens te parkeren. Beginpunt (Visé) en eindpunt (Bressoux) van deze wandeling liggen op de spoorlijn Luik – Maastricht. Je kunt het zelfs nog perfecter organiseren door meteen bij het stationnetje van Bressoux zelf te parkeren (plaats genoeg, maar wel geen erg vertrouwenwekkende omgeving).

De wandeling

De laatste 15 km. op dit GR 5 onderdeel zijn een absolute aanrader.

• Hou er rekening mee dat onderweg andere GR routes je pad kruisen, zoals het Nederlandse LAW 7 Pelgrimspad (bij het stadhuis van Visé) en de GR 563 Rondweg Land van Herve (bij de Ferme de Cronwé). De aanwezigheid van andere GR routes in een streek is alleen maar goed nieuws, want het geeft aan dat de streek meer dan de moeite waard is om doorheen te wandelen.
• Tegenover onze GR 5 topogids (editie 2003) zijn er enkele wegwijzigingen, maar met de kaartjes en de aanduidingen terplaatse is er geen probleem om op het juiste pad te blijven. Een eerste wijziging is er bij het uitklimmen van Visé. Wij volgden het oorspronkelijke pad en kwamen zonder problemen terecht bij kilometerpunt 106. Ook net voorbij Dalhem is de route verlegd. Er wordt nu een oude spoorwegbedding gevolgd wat alleszins een verbetering is tegenover de oorspronkelijke route die gewoon een verharde verkeersweg volgde.

• We passeerden onderweg enkele (gesloten) restaurantjes, maar vermits we niet op stap gingen om uitgebreid te tafelen, komt het er op neer dat er geen bevoorradingsmogelijkheden langs de route zijn.
• De GR 5 voert je op deze etappe langs dorpjes en gehuchtjes waar de tijd stille bleef staan, zoals Feneur en Saint-Rémy. Absolute uitschieter is Dalhem dat voor ons een verrassende en oogstrelende ontdekking was.
• De eerste 10 km. van deze wandeling voeren je over plateau’s met mooie zichten, dwars door weides en langs klaterende riviertjes waar zelfs op forel gevist werd terwijl we er langskwamen. Ook landschappelijk meer dan de moeite waard dus. De laatste 5 km. volg je overwegend een bospad door de vallei van de Jullienne wat meteen een mooi contrast vormt met de eerdere meer open landschappen.

Bij het eindpunt van het GR 5 traject moet je even opletten. Volgens de topogids kun je vanaf kilometerpunt 112 (gehucht Vieille Foulerie) het GR 5 traject verlaten om via de GR 57 richting Luik te lopen. Terplaatse zijn de GR 57 tekens echter verwijderd. De aansluiting met de GR 57 kom je nu wat vroeger tegen op de route, net voorbij kilometerpunt 110. Vermits wij echter doorgelopen waren tot aan punt 112 hebben we toch maar het oorspronkelijke GR 57 traject gevolgd. Na een korte, maar redelijk steile afdaling kom je dan wat verder na een stukje verkeersweg zonder problemen weer op het nieuwe GR 57 traject terecht. Niet echt een probleem dus als je het topogidskaartje goed in het oog houdt.

Ook de laatste 5 km. die we op het GR 57 stuk volgden tot in Jupille-sur-Meuse vormen een prachtig traject. De route voert je onder andere naar een uitzichtpunt waar je een uniek panoramisch zicht op de stad Luik krijgt. Zo weet je meteen waar je terug naartoe moet.
Vanaf dit punt wordt de afdaling naar Jupille-sur-Meuse ingezet. Onverwacht kruisen we hier ook nog de GR 412, de Sentier des Terrils, die Wallonië van west naar oost doorloopt.

Jupille-sur-Meuse is het weinig glorieuze eindpunt van deze voor het overige alleen maar in superlatieven te beschrijven wandeletappe. Het is een grijs industriedorp dat zijn naambekendheid dankt aan de Jupiler pils. Maar zelfs bij het gemeentehuis vind je geen café waar dit vocht zich even laat proeven. Na het débâcle met de Witte van Hoegaarden lijken ze hier echt een low-profile aan te houden. Zelfs de Jup’ Tower staat er troosteloos bij en lijkt veel te groot voor de zich langzaam maar zeker naar exotischer oorden verplaatsende AB Inbev administratiemachine. Een beetje Braziliaanse schwung zou hier nochtans niet misstaan.