Lumaj wandelt

Intro

De dag na Sinterklaas belooft droog en zelfs zonnig te worden.
We hebben net overnacht in Genk en kunnen ons de luxe permitteren om laat op te staan en uitgebreid te ontbijten.

Heen en terug

Buslijn 45 brengt je zelfs op zondag met een goede regelmaat vanaf het station van Genk naar Zutendaal in amper 20 minuutjes.
’s Avonds vanuit Veldwezelt terugkeren, dat is andere koek. De lijn Maastricht – Hasselt passeert hier en in de week is er een regelmatige busfrequentie, maar op zondag geldt er maar een beperkte dienstregeling. Er is een bus om 17.15 u. naar Hasselt (45 min.). Als je die mist zit je echter wel vast op deze plaats tot 21.15 u. Wil je een bus vroeger nemen, dan moet je al om 13.15 u. in Veldwezelt zijn. Het komt er dus wel op aan de tijd wat in de gaten te houden.

De wandeling

(klik op de foto voor de volledige reeks op Picasa)

In tegenstelling tot gisteren krijgen we vandaag iets meer te zien van Zutendaal zelf. Veel heeft dit dorp niet te bieden, maar de 2 belangrijkste bezienswaardigheden mogen er zeker zijn. De O.-L.-Vr. kerk ligt wat op een hoogte en zou al uit de 15de eeuw dateren. Wat verder ligt de beschermde pastorie, compleet met slotgracht en poortgebouw. Een goede illustratie van de vroegere almacht van de pastoors …
Bijna onmiddellijk laten we Zutendaal achter ons en stappen door het regionaal landschap Dorperbemd, bestaande uit hooilanden en poelen rond de Molenbeek. Ongemerkt verandert dit in heuvelachtig bosgebied. De namen liegen er niet om: Muggenberg, Hesselberg. De vroege ochtendzon zorgt voor prachtige lichtbundels tussen de bomen.

Na bijna 5 km. komen we bij de Stalkerschans. 150 m. verder doet een visvijver met bijhorende cafetaria goede zaken. We zijn niet de enigen die op deze plaats halt houden. Wielertoeristen en locals schijnen deze plek allemaal te kennen en te appreciëren.
We stappen verder door een vijvergebied dat gevoed wordt door de Bezoensbeek en komen zo terecht in de wijk Stalken. Een kunstwerk vermeldt een citaat van Jeroen Brouwers dat zegt: ‘Sporen achterlaten, mogelijk is dat de zin van het leven’. Stof tot nadenken. Hopelijk bedoelde hij niet het afval dat overal achteloos achtergelaten wordt.

Vanaf Stalken gaat het terug de bossen in, en vervolgens via een drassig pad naast een beek richting Albertkanaal. Bijna aan het kanaal staat de Kriekaarthoeve. We bevinden ons nu in het 100 ha. grote natuurgebied ‘De Hoefaert’. Het valt op dat we tot nu toe door pure dennenbossen liepen (met weinig of geen onderbegroeiing). Geleidelijk aan verandert dat en worden het gemengde loof-dennenbossen. We lopen dan ook op de grens van de Kempen (zandgronden) en Haspengouw (leemgronden).

Tijdens deze wandeling werden we meermaals in de war gebracht met de GR bewegwijzering.
Tussen kilometerpunten 88 en 92 zijn er een aantal trajectwijzigingen. Kilometerpunten 89 en 92 verdwijnen zelfs. Jammer, want de taverne (punt 89) bij de visvijver is een prima rustpunt.
Omdat we (zoals gewoonlijk) de GR website niet op voorhand geconsulteerd hadden wisten we dat natuurlijk niet … eigen fout.
De verwarring ontstaat omdat ook het oude traject nog altijd goed herkenbaar bewegwijzerd is, en nergens problemen stelt. Het oude traject is nog altijd aangeduid met de ‘klassieke’ witrode GR tekens: verf, stickers of plaatjes op bomen en palen. Zolang we die tekens volgden stelde zich geen enkel probleem. De route kwam perfect overeen met de aanwijzingen en de kaarten in de topogids.
Je vindt de witrode tekentjes nu echter ook op lage houten paaltjes, samen met aanduidingen van andere wandelingen … en die paaltjes wijzen regelmatig een andere richting aan dan die van de klassiek aangebrachte GR tekens. Deze (nieuwere) plaatjes duiden dus het gewijzigde traject aan. Blijkens de informatie op de GR website kruist de nieuwe route regelmatig de oude. Vandaar dat je ze dus regelmatig tegenkomt, en dat ze ook een verschillende richting kunnen uitwijzen.
Voor alle duidelijkheid dus: de GR tekens op de lage houten paaltjes zijn nu de juiste. De oude tekens zullen waarschijnlijk geleidelijk aan verdwijnen en dus steeds moeilijker te volgen zijn.

De klassieke GR-tekens leiden ons in alle geval naar de rand van het dorp Gellik. Nog iets verder verlaten we de bossen en gaat het door de velden richting Lanaken waarvan we de kerktoren al van ver zien uitsteken.
Voor we het centrum van Lanaken binnenstappen passeren we nog een grote fazantenkwekerij. Vermits het uitzetten van fazanten voor de jacht in België verboden is, gaan we ervan uit dat het hier legale activiteiten betreft ten behoeve van de talrijke restaurants die ‘wilde’ fazant op het menu hebben.

Lanaken zelf heeft ons weinig te bieden, en dus beginnen we rustig aan ons laatste wandelgedeelte: 4,2 km. langs het kanaal tot in Veldwezelt. De laagstaande en vlug verder zakkende zon dompelt het weidse landschap in diep-gouden kleuren. In de verte zien we Maastricht liggen. De GR 5 volgt hier de grens tussen België en Nederland.
Ruim een uur te vroeg zijn we bij de brug te Veldwezelt, einde van deze wandeletappe. Café Belvédère biedt warmte en drank om de wachttijd voor de bus aangenaam op te vullen.