Lumaj wandelt

Intro

‘t Was weeral een tijdje geleden, maar vandaag kwam het er dan toch eindelijk van. Een volgend stukje GR 5.
Het weerbericht voor het weekend is allesbehalve, maar donderdag 20/11 zou het overwegend droog blijven. Dat belet niet dat het een sombere donkere dag was. Typisch één van die herfstdagen.

Heen en terug

Om 9.14 u. namen we de trein naar Mol in Antwerpen-Centraal. Uitstappen in Zolder, en dan met bus 23 (richting Hasselt) naar Viversel.  Om 11.00 u. waren we aan de kerk.
Van aan de kerk van Kiewit namen we bus 29 naar Hasselt Station om daar de trein van 16.22 u. naar Antwerpen te nemen. Om 18.00 u. waren we terug thuis. Bijna alle bussen die in Kiewit passeren rijden naar Hasselt Station, je hebt dus keuze genoeg.

De wandeling

De wandeling zelf was de moeite waard, ware het niet dat het lawaai van het racecircuit van Terlamen nooit uit de lucht was. Ik weet niet of ze daar alle dagen rondjes draaien met hun huilende bolides, maar tijdens onze wandeling was dat alleszins wel het geval. Eerst dachten we na een tijdje wel van dat lawaai af te zijn, maar tot in Kiewit is het ons echt blijven achtervolgen. Ik kan me niet voorstellen in de omgeving van dat racecircuit te gaan wonen, het lawaai is er vreselijk. Of zou zelfs dat gehuil wennen?

Van aan de kerk in Viversel gaat het via onverharde paden richting het circuit van Terlamen. Rond het circuit is een verhoogde aarden berm aangelegd. Je krijgt het circuit zelf dus niet te zien. De berm moet waarschijnlijk ook het snerpende geluid van de rondtoerende motoren wat verzachten, maar dat lijkt ons allesbehalve voldoende om in alle rust te kunnen wonen naast de piste. Nochtans staan daar heel wat huizen, en zelfs niet van de minste.

(klik op de foto voor de volledige reeks op Picasa)

Iets verder komen we bij de vijver van Terlamen, een grotendeels uitgedroogd ven, maar toch indrukwekkend door de uitgestrekte en geaderde moddervlakte die je te zien krijgt.
Tegenover de ingang van het circuit draait de GR 5 naar links en loopt rond en over de Bolderberg. Het woord ‘berg’ moet je hier letterlijk nemen. Met zijn 60 m. is dit het hoogste punt van Limburg … De Bolderberg is een langgerekte getuigeheuvel met een ondergrond van Diestiaanse bruine ijzerzandsteen die overeind bleef toen de omliggende zandgronden erodeerden. Je wordt even stil als je beseft dat je over de bodem loopt van de Diestiaanse zee die 15 miljoen jaren geleden gans laag België overspoelde. Als we zo verder doen is dit binnen een paar 100 jaar misschien terug een zeebodem.
Op de top van de Bolderberg staat de kluis en kapel van O.-L.-Vr. van Loreto. Zoals Girardo eerder al liet weten hebben die Limburgers inderdaad iets met kluizen. Deze dateert van 1673. Ene Lambert Hoelen uit Diepenbeek ondernam kort daarvoor een pelgrimstocht naar Rome en was danig onder de indruk gekomen van een kluis annex kapel die hij in het Italiaanse plaatsje Loreto gezien had, dat hij hier ook zoiets wilde bouwen en er kluizenaar werd. Tot in 1880 volgden de kluizenaars mekaar op, maar daarna raakte de boel in verval. In de jaren ‘90 werd het geheel gerestaureerd en vandaag is het opnieuw een bedehuis in een prachtige wandelomgeving.

We lopen door de wijk Bolderberg en komen nu in het domein Bovy. De gerestaureerde vakwerkgebouwen waren vroeger een abdijhoeve van de Norbertijnen van Averbode, plaatselijk de Bolderbergse Winning genoemd. De naam Bovy komt van Jozef Bovy, gouverneur van Limburg die het complex kocht na de Franse Revolutie en er woonde tot zijn dood in 1879. In één van de gebouwen kun je nu meer dan 250 pannenkoekenbereidingen bestellen, maar de erwtensoep met worst is ook voortreffelijk te noemen.

Na de doorsteek van het domein Bovy gaat het naar het Albertkanaal en zo tot bij de brug van Stokrooie. We bevinden ons nu op grondgebied Hasselt. De straatnaamborden dragen allemaal het opschrift ‘Hasselt, hoofdstad van de smaak’. Ze zijn wel zo voorzichtig om niet te preciseren over welke smaak ze het hebben.
Bij de brug van Stokrooie hebben we de keuze. Ofwel het GR 5 hoofdtraject volgen en uiteindelijk Hasselt stad doorkruisen, ofwel de GR 5 variant rond Hasselt volgen. We kiezen voor de variant omdat we geen zin hebben in verstedelijkt gebied.

De GR 5 variant volgt 1,3 km. het Albertkanaal en slaat dan links een kaarsrechte veldweg in die 3 km. lang door het natuurgebied Kolberg loopt. We zijn nu in vogelvlucht toch al ruim 10 km. van het racecircuit van Terlamen verwijderd, maar zelfs hier kunnen we nog altijd het lawaai horen. Jammer, want dit is een pracht van een natuurgebied met een variatie van bos, weide en vennen.
Vervolgens doorkruisen we het Platwijers reservaat. Ook hier talrijke vennen, het één al fotogenieker dan het andere. We hadden er geen idee van dat zo dicht bij Hasselt nog zoveel natuur te bewonderen valt.

Maar aan alle mooie liedjes komt een eind. Onder een steeds dreigender wordende wolkenhemel bereiken we het kerkje van het gehucht Kiewit. Tijd voor een bus naar Hasselt, en terug naar huis.