Lumaj wandelt

Intro

Vandaag een stevige solotrip. Maj had andere verplichtingen en moest daarvoor een vroege trein naar Hasselt nemen. Toevallig ligt ook Diest op dezelfde lijn zodat ik meespoorde tot daar en gebruik maakte van de gelegenheid om nog een stuk GR 5 af te stappen.
Het werd een mooi stukje GR 5, aanvankelijk omfloerst met ochtendnevels en gaandeweg opgewarmd door een moedige herfstzon.

Heen en terug

Vanuit Antwerpen trein naar Diest (lijn Hasselt). Reistijd ongeveer 45 minuten.
In Viversel brengt bus 23 je om het uur op een kleine 20 min. naar Hasselt station.

De wandeling

(klik op de foto voor de volledige reeks op Picasa)

Om 8.50 u. stond ik vertrekkensklaar aan de Saspoort in Diest. Gelukkig had ik nog een bakker gevonden om het hongergevoel weg te krijgen dat het ochtendlijk stukje fruit inmiddels nagelaten had.
Onder de Saspoort door verlaat de GR 5 onmiddellijk Diest en wijst de weg naar Hezerheide. Het duurt enkele kilometers voor ik de bebouwing van dit gehucht van Schaffen achter me kan laten. Pas vanaf dan wordt het de moeite. Iets voorbij Hezerheide loopt de GR 5 Limburg in en markeert deze gebeurtenis meteen met een mooi pad doorheen het Heesbos. Er zijn hier redelijke hoogteverschillen zodat ik al vlug niets meer merkte van de ochtendkilte.
Bij het uitkomen van dit bos dwarst het pad de Zwarte Beek. Een plaatselijke wandelaar wijst op de kleur van het water om aan te tonen dat de beek haar naam niet gestolen heeft. Toch herinnert hij zich nog dat het water vroeger helder was (de man was niet meer van de jongste) … De situatie schijnt door de creatie van een natuurreservaat in deze beekvallei echter terug in de goede richting te evolueren.

De weg loopt nu langs de buitenrand van Zelem (deelgemeente Halen) om vervolgens door het Grote Dorst bos uit te komen bij de E314. Vanwaar de naam van dit stukje bos komt weet ik niet, maar het deed me wel beseffen dat ik niets te drinken bij had. Vreemd dat ik daar niet eerder aan dacht. Doorstappen maar, en hopen dat er ergens een cafeetje opduikt.
Dat cafeetje laat toch nog even op zich wachten. De tocht passeert het gehucht Goeslaar en kronkelt dan door de velden richting een duizendjarige eik, vlak bij Mellaar.
Deze millenium-ling mag er inderdaad zijn. Het gaat om een ‘gerechtsboom’ waaronder vele eeuwen lang de rechtspleging in de streek plaatsvond. De omliggende velden worden hier ‘het Verbrand’ genoemd, blijkbaar omdat de sukkels die onder de eik terdood veroordeeld werden daar naartoe gebracht werden. De boom zelf heeft op 1,5 m. hoogte een stamomtrek van 6,2 m. Indrukwekkend, maar na duizend jaar mag dat wel.

Nu gaat het terug naar de E314 om er via een brug onderdoor te stappen. Aan de andere kant ligt de Beukeboomkapel. Deze kapel met de afmetingen van een kleine kerk is prachtig gerestaureerd. Er vlak naast ligt ook nog een kluizenaarswoning. Ik verschiet dat de deur openstaat. Binnen ligt voor het altaar een boek waarin mensen allerlei boodschappen voor Maria neergepend hebben. Het gaat meestal om erg intieme en persoonlijke vragen, gedachten, bedankingen … ik voel me net een voyeur, maar dan wel een met eerbied en bewondering voor deze kleine dingen die echtgemeend klinken.

Het centrum van Lummen ligt 1,3 km. verder. De GR 5 volgt hier een pracht van een holle weg die naast de hogergelegen autobaan loopt. Op een bepaald moment loop je minstens 10 m. lager dan de weg.
In Lummen vind ik eindelijk een taverne waar de Grote Dorst kan gelest worden en de moede leden zich in de zon kunnen koesteren. Zalig !

De volgende 5,7 km. lopen door een mooi landschap van bossen en velden richting Rekhoven. Dit gehucht bevindt zich dicht bij het klaverblad van Lummen en dus loopt ook hier een autostrade voorbij. Deze keer is het de E313 die gekruist moet worden. De laatste 1,8 km. van de wandeling lopen langs een drukke verkeersweg en industrieterrein. Onvermijdelijk, want wat verder moet het Albertkanaal overgestoken worden.
Aan de overkant ligt Viversel, een kleine deelgemeente van Heusden-Zolder. Mijn solotrip zit er op.