Lumaj wandelt

Intro:

De GR 128 verlaat op dit traject het stukje Hageland ten oosten van Leuven om voor lange tijd Haspengouw in te trekken. Maar eerst wordt je in de drukke streek tussen Vlierbeek en de Abdij van Park verrast door tal van onverharde wandelpaden. Je verwacht niet dat je in dit gebied nog landelijke rust kunt vinden. En éénmaal je Leuven uitwandelt richting Tienen sta je helemaal midden uitgestrekte landerijen.

Heen en terug

Om het uur gaan er van Antwerpen treinen naar Leuven via Nekkerspoel bij Mechelen. Je kunt ook via Brussel reizen, maar veel tijd zul je daarmee niet winnen. We gingen wandelen op vrijdag, en in deze vakantieperiode geldt een weekendticket van vrijdagmorgen tot zondagavond. Mooi meegenomen.
In Leuven moesten we nog een bus nemen naar het Gemeenteplein van Kessel-Lo. Van het Gemeenteplein is het nog een paar 100 m. stappen naar de abdij ingang. Vergis je niet met de richtingwijzer op het Gemeenteplein: die stuurt je de weg van de auto's op, en die moeten een omweg maken. Aan een bordje dat voetgangers de korste weg wijst naar de abdij van Vlierbeek is niet gedacht.

We eindigden in Neervelp en konden daar bus 6 naar Leuven station nemen. Ieder uur is er een verbinding. De rit duurt bijna 45 min. langs alle mogelijke dorpen en wijken en door de Leuvense verkeersellende.

Klik op de foto voor meer foto's op Picasa

We volgen de echte GR 128 en niet de stadsvariant die door Leuven centrum leidt. Dat betekent dat we in een ruime bocht oostelijk rond Leuven lopen om terug aan de rand van Leuven uit te komen bij de Abdij van Park. Dat traject bedraagt ruim 10 km., de helft van de wandeling.
Het is wel de moeite waard. In een drukbebouwde streek slaagt de GR 128 er meestal in tegelpaden en onverharde wegen te vinden om je langs het Bleekbos, Linden, Lobergen, Bovenlo, St-Martinusberg en Predikherenberg naar de abij te leiden. Onderweg krijg je verschillende uitzichtpunten over Leuven stad voorgeschoteld. De bewegwijzering in combinatie met de topogids is perfect.

Bij de Abdij van Park sluit je meteen terug aan met de stadsvariant van de GR 128. Die is wel korter. Als we Leuven nog niet echt kenden, dan hadden we zeker voor die variant gekozen.
De abdij van Park moet je zeker even binnenlopen. De GR passeert er langs, maar het zou zonde zijn niet een blik te werpen op de prachtige gebouwen binnen het domein. Tegenwoordig schijnen hier zelfs studenten te 'resideren'. 'Kot' zal wel niet de term zijn waarmee deze studieverblijven aangeduid worden ...

De GR verlaat nu Leuven. Langs de spoorlijn Brussel - Luik en de HST lijn belandt je via de gekasseide Hoegaardse Straat al vlug midden in de velden. Dan gaat het richting de St-Camilluskliniek, een bekende psychiatriche inrichting. Het lijkt geen slechte plek om af te rekenen met al je fobiëen en geestelijke mankementen, maar voorlopig hebben we (nog) geen zin om ons aan te melden. Het GR traject loopt er langsvoor en we vorderen door een licht glooiend landschap naar het gehucht Ruisbroek. Ruisbroek aan de Schelde kenden we al, maar dat hier in Vlaams-Brabant ook een Ruisbroek bestaat, dat was nieuw voor ons. Het gehucht behoort tot de gemeente Bierbeek.

Iets verder zien we de kerktoren van Bierbeek trouwens mooi boven een heuvel uitsteken.
Het gaat nu richting Neervelp. In het gehucht Bovenheide passeren we een watertoren waarvan de top in de vorm van een bol als een wereldbol beschilderd is. Wie soms met de trein tussen Brussel en Luik spoort moet deze eigenaardige toren ongetwijfeld al opgemerkt hebben.

Ondertussen valt het op dat het landschap erg open geworden is en dat hier heel wat akkerteelt te zien is. Gedaan met de paardenweiden. Hier groeien aardappelen, granen en suikerbieten. We zijn het vruchtbare Haspengouw ingelopen en zullen in deze streek blijven tot bij Maastricht.

Iets verder komen we bij de splitsing met de GR 512 route en loopt onze GR 128 gedurende iets meer dan een halve kilometer samen met deze route. De wandelboom waar we terug afscheid nemen van de GR 512 is erg toepasselijk in wit en rood geschilderd. Binnenkort moeten we hier dus nog eens passeren, want inmiddels hebben we ook al onze eerste stappen op de GR 512 gezet.
Op deze plaats moet zich ook de denkbeeldige 'Urdinger lijn' bevinden. Nooit eerder van gehoord, maar volgens de topogids is dat de lijn waar taalkundigen de overgang tussen 'ik en gij' en 'mich en dich' situeren. Vanaf nu zal de taal die we op de GR 128 nog te horen krijgen onmiskenbaar Duitse invloeden bevatten. Dat zal zo blijven tot het eindpunt in Aken. Niet dat we dat hebben kunnen verifiëren, want tussen Leuven en ons eindpunt zijn we geen levend wezen tegengekomen dat geen carosserie rond het lijf had.
We lopen nog een paar honderd meter door en eindigen onze wandeling bij de Kleine Dries te Neervelp waar een bushalte is.