Intro:
Wegens andere bezigheden dit weekend beslisten we op vrijdag 24/4/2009 te gaan wandelen.
De keuze viel op een stukje GR 128, en dat viel uitstekend mee: prachtig weertje (het weekend voorspelt weinig goeds), en een mooi stukje Vlaanderen, zeker wat de eerste tweederden van de wandeling betreft.
Heen en terug
We spoorden van Antwerpen naar Vilvoorde (lijn Antwerpen – Brussel). Daar namen we bus 821 naar Merchtem. Uitstappen aan halte Kleytestraat (gehucht Hunsberg, maar die naam leek de buschauffeur niet te kennen). Reistijd ongeveer 1 u. 30 min.
In Eppegem is een stationnetje waar om het uur een boemeltrein naar Mechelen voorbijkomt. Op 10 min. sta je in Mechelen. Eppegem ligt op dezelfde spoorlijn als Vilvoorde, je kunt dus gerust een ticket heen en terug Vilvoorde – Antwerpen nemen.
De wandeling
Dit is vooral een tocht door een bij uitstek landelijke streek. Vergeleken met onze vorige etappe op de GR 128 tussen Aalst (Rozen) en Hunsberg is dit ook een erg vlakke wandeling. De heuvelachtige glooiingen zijn plots verdwenen.
(klik op de foto voor de volledige reeks op Picasa)
De eerste 15 km. tot bij Humbeek-Sas zijn verrassend met overwegend onverharde paden. Zeker de Wolvertemse Beemden zijn een indrukwekkend stukje natuur. Hier kun je nog compleet vergeten dat je vlakbij één van de drukste verkeersaders van ons Belgenlandje bent, de A12. Je ontsnapt uiteraard niet aan bebouwde gebieden zoals bij Wolvertem waar je niets anders kunt dan de drukke A12 over te steken, maar éénmaal deze hindernis overwonnen, wordt je terug beloond met een rustig graspad door de velden richting Nieuwenrode.
In Nieuwenrode vonden we niets open, behalve een frituur … goed voor een verfrissend blikje bier.
Dan maar doorstappen naar Humbeek-Sas. Buiten het centrum van Nieuwenrode moet je op een betonweg voorbij huis nr. 59A volgens de GR aanduidingen rechtsaf. Je staat voor twee inritten en moet een erg smal en bijna onzichtbaar graspaadje tussen beiden opstappen. Alhoewel de ene oprit duidelijk een plaatje ‘Privaat eigendom, verboden ingang’ afficheert, moet je wat verder toch die in klinkers aangelegde oprit oversteken en een openbare weg tussen twee afsluitingen instappen. Goed opletten voor de GR tekens hier! Eens benieuwd hoelang dit nog een openbaar pad blijft … Twijfel je, loop dan gewoon langs de verkeersbaan rechtdoor. Wat verder vervoegt de GR route terug deze baan.
Het gaat nu richting Gravenbos, een privaat beukenbos van 80 ha. groot. Er is slechts één pad openbaar, en het is dat pad dat de GR 128 volgt. Een mooi bosintermezzo in een wandeling door bijna uitsluitend open landschappen.
Je stapt het bos pas terug uit bij het Zeekanaal Brussel – Rupel. Nog een paar honderd meter de oever volgen en je staat bij de 50 m. hoge ophaalbrug van Humbeek – Sas.
Sinds 1922 is dit kanaal bevaarbaar voor schepen tot 10.000 ton, dus ook zeeschepen en duwvaart. Sindsdien doet Brussel verwoede pogingen om zich te profileren als een ‘zeehaven’, iets wat uiteraard door havens als Antwerpen en Zeebrugge met de nodige achterdocht bekeken wordt. Het komt natuurlijk altijd op hetzelfde neer: hoe meer ‘zeehavens’ in een landje van een voorschoot groot, hoe meer er gevochten wordt om de beschikbare middelen over al die havens te verdelen, en meng daar dan ook nog eens de communautaire belangen tussen … geldverspilling gegarandeerd.
Bij Humbeek-Sas komen de GR 128 en GR 12 samen en lopen ongeveer 4 km. gezamenlijk verder tot in het gehucht Wormelaar. Daar vervolgt de GR 12 zijn weg richting Mechelen, en gaat de GR 128 richting Eppegem. Dit stukje stapten we al ter gelegenheid van onze GR 12 wandeling Mechelen – Grimbergen. Jammer genoeg is dit niet meteen het meest interessante stuk van beide GR routes. Wat we wel opgemerkt hebben is dat de nieuwe wandelpaal nu op de juiste plaats staat. Bij onze vorige doortocht (eind september 2008) stond die nog op een andere (verkeerde) plaats, maar dat is ondertussen dan toch rechtgezet.
Vanaf Wormelaar gaat het nog een tweetal kilometer de velden in, maar al gauw kom je terecht tussen de bebouwing van Eppegem. Gelukkig vindt je bij de kerk en bij het stationnetje nog een gezellig terrasje om uit te blazen na 23 km. stappen. Aanbevolen drankje: Grimbergen.
| < Prev | Next > |
|---|













Vandaag ook stukje van deze GR gestapt via de dagstapper Wolvertem. Ik was ook zeer aangenaam verrast dat er zoveel onverharde paden waren. En dit zo dicht bij onze hoofdstad.
Grimbergen is niet m’n favoriete drankje, geef mij dus na zo’n prachtige tocht een Duvelke :-)
Alleszins een speciaal geval die ‘insektenkamer’. Ik had er nog nooit van gehoord. Je merkt nu echt wel dat de lente in het land is met de bijtjes en bloemetjes. Ik vind dat er opvallend veel paardebloemen staan.
Dit is inderdaad een bouwwerkje voor de solitaire bijen.
Foto 10 is, volgens mij, een kas voor bijen die met natuurlijke materialen gemaakt is.
Bijen … dat was ook ons eerste gedacht. Maar we wisten ons geen raad met de verschillende onderdelen van het bouwsel (bouwstenen, hout, gedroogde klei, gedroogd gras, …). Na wat zoekwerk denk ik dat het gaat om een ‘insectenmuur’. Het houtblok in het midden zou dan geschikt zijn om solitaire (geen zwermbeestjes) bijen er hun eitjes te laten in leggen zodat ze daar kunnen uitkomen. Wat voor insecten ze in de andere delen van het bouwsel willen aantrekken weet ik niet.