Lumaj wandelt

Intro:

Gisteren ons derde wandelfront geopend langs de GR 128.
Alhoewel Bush de wereld duidelijk maakte dat 2 fronten tegelijk openen niet evident is, hebben we er alle vertrouwen in dat het voor ons een goede zaak zal worden. Het geeft ons het voordeel dat we niet altijd even ver (of even dicht) moeten reizen om het traject te vervoegen. We kunnen dus beter inspelen op de mogelijkheden van het ogenblik. We kunnen op die manier ook afwisselen tussen streken, kwestie van wat verscheidenheid te krijgen in onze wandelingen.

Dit traject Rozen – Hunsberg werd een ontdekkingstocht door een ons totaal onbekende streek. Het is een licht glooiend tot heuvelend landbouwgebied, van oudsher beïnvloed en gevormd door de aanwezigheid van de abdij van Affligem. Tegelijk is het een druk bevolkte streek met heel wat verkeerswegen. Verrassend genoeg slaagt het GR traject er nochtans meestal in om erg rustige en onverharde paden te vinden die je kriskras door het gebied leiden.

Heen en terug

Vanuit Antwerpen is Aalst niet zo vlot bereikbaar. We namen de trein om 9.06 u. naar Gent – Lille en stapten in Gent St-Pieters om 10.11 u. over op de IR trein naar Brussel-Zuid. Zo stonden we om 10.35 u. in Aalst. Daar was het wachten tot 11.23 u. op bus 41 die ons rond 11.35 u. afzette in Rozen, halte Achterweg.
Het eindpunt van deze wandeling ligt op de N211 Merchtem – Wolvertem waar volgens de topogids een bushalte is voor lijn 821 naar Vilvoorde – Zaventem. Die halte ligt echter 350 m. verder in het gehucht Hunsberg zelf. Toen we daar naartoe stapten reed de bus die we moesten hebben ons doodleuk voorbij. Bovendien bleek bij de halte dat we net de laatste bus van de dag hadden zien passeren … Het was rond 17.30 u.
Er zat dus niets anders op dan door te stappen tot in Merchtem in de hoop dat daar nog een andere buslijn zou doorkomen. Bijna 3 km. stappen langs een saaie en drukke verkeersweg is geen pretje. Gelukkig is er vanuit Merchtem op zaterdag nog bus 245 waarmee je via Wemmel tot Brussel-Noord raakt. Vermits we onze terugreis met de trein vanuit Vilvoorde gepland hadden, moesten we in Brussel-Noord ook nog eens een bijkomend ticket nemen tot Vilvoorde …
Qua openbaar vervoer was het geen echt vlotte dag.

De wandeling

We vertrekken bij de wandelboom die de splitsing van GR 5A en GR 128 aanduidt. Voor ons gaat het richting Aken op de GR 128. We stappen onmiddellijk een rustig fietspad op dat ons naar het centrum van Moorsel brengt. Het pad volgt gedeeltelijk de bedding van de nu verdwenen spoorlijn Antwerpen – Douai.
In de oude dorpskern van Moorsel verdienen de St.-Martinuskerk en de St.-Goedelekapel een mooiere setting dan het verwaarloosde plein met auto’s die overal lukraak geparkeerd staan.
Aan de andere kant van het dorp ligt het 16de-eeuwse Kasteel van Moorsel. Je krijgt het pas goed te zien als je bijna helemaal rond het omheinde park gestapt bent.

Klik op de foto voor meer foto's op Picasa

Het volgende deel gaat richting de abdij van Affligem. Je loopt daarbij door de Faluintjes, een nog redelijk ongerept gebied waar het heerlijk stappen is. Stukjes bos wisselen af met velden. Op enkele velden zien we in de verte mensen die in de plantvoren aan het werken zijn. Later zal blijken dat ze hopscheuten aan het planten zijn. Het ziet er een erg arbeidsintensief karwei uit. Hoppevelden kenden we al van in de streek rond Poperinge. Daar kun je niet naast de hoge schuine paalconstructies kijken. Hier is daar echter niets van te zien. De reden is dat het om twee totaal verschillende culturen gaat. In Poperinge draait alles rond de hopbellen (gebruikt voor het brouwen van bier), terwijl het hier gaat om hopscheuten die gegeten worden als groente. Het moet een delicatesse zijn, maar we kunnen ons niet herinneren al ooit hopscheuten gegeten te hebben. Weeral iets om naar uit te kijken …

De kerktoren van de Abdij van Affligem is al van ver te zien. Gesticht in 1083 heeft het complex al een lange geschiedenis achter de rug. De monikken droegen in niet geringe mate bij tot de agrarische ontwikkeling van de streek, en vonden ook de tijd om elders nieuwe abdijen op te richten (bvb. Vlierbeek bij Leuven).
Net voor de abdijmuur slaat de GR 128 linksaf en biedt wat verder de kans om een Affligem abdijbier (geen trappist!) te degusteren. Tegelijkertijd lopen we nu op de grens tussen Oost-Vlaanderen en Brabant.
In een weide laat een groot bord weten dat dit jaar de Pikkeling hier doorgaat. De Pikkeling is nog een oude landbouwtraditie die jaarlijks in juli als oogstfeest in ere gehouden wordt in de streek. Ieder jaar wordt een andere plaats uitgekozen.

We blijven nog wat in Oost-Vlaanderen en stappen door de velden richting het Kravaalbos. Ook dit bos is nog een overblijfsel van het grote Kolenwoud dat vroeger de streek bedekte tot voorbij Leuven. Je vindt hier vooral beuk en eik.
Na dit bos stappen we definitief Brabant binnen en komen in Mazenzele. De GR 128 loopt dwars door het dorp langs een smal pad tussen huizen en tuinen. Voor je het weet ben je Mazenzele voorbij.

Je merkt dat het zacht glooiende landschap geleidelijk steviger begint te hellen. Het wordt iets heuvelachtiger wat geregeld mooie wijdse zichten oplevert. Het volgende dorp is Mollem, en vanaf dit punt begint de wandeling echt gevoelig te stijgen. Uiteindelijk kom je boven op de Steenberg (op een duizelingwekkende hoogte van 75 m.) waar een oriëntatietafel het uitzicht over de Scheldevlakte becommentarieert.

De laatste 5 – 6 km. van de wandeling blijf je door de heuvelende velden stappen. Op de drukke weg die we even buiten Brussegem kruisen vinden we een aanduiding dat hier de GR 128 en de GR 126 splitsen. GR 126 loopt door Brussel en kruist daar ergens bij het Atomium de GR 12 (we krijgen zo stilletjesaan een beetje inzicht in het GR web …).
We beëindigen onze GR 128 wandeletappe op de N211 tussen Merchtem en Wolvertem dichtbij het gehucht Hunsberg. Hopelijk hebben andere wandelaars iets aan de boodschap dat op zaterdag de laatste bus naar de bewoonde wereld hier passeert rond 17.30 u. De bushalte zelf ligt zo’n 350 m. links van je bij de huizen van Hunsberg.