De vraag wordt dikwijls gesteld op internet zoekmachines, maar ook in gesprekken merken we heel wat onzekerheid over de GPS mogelijkheden van smartphones.

Daarom hier meteen klaar en duidelijk het antwoord: EEN INTERNET (of DATA) VERBINDING IS HELEMAAL NIET NODIG OM DE GPS-FUNCTIE OP JE SMARTPHONE TE GEBRUIKEN !!!
En zelfs al beschik je over internet toegang, dan kun je die best uitschakelen als je de GPS-functie op je smartphone gebruikt om een wandeltrack te volgen en/of te registreren. Dat bespaart alvast op je batterij, en meteen ook op je internet abonnement.

Zoals verwacht is dit een tocht om vlug weer te vergeten.

Enkel het laatste derde van deze etappe slaagde erin te boeien. Het landschap begint wat reliëf te tonen en wordt opener. We naderen dan ook de Zwalmstreek, en dat geeft alvast hoop op verbetering voor de volgende GR 122 etappe.

't Is al een tijdje geleden, en 2011 ligt ook weeral achter ons, maar het verslag van onze laatste GR tocht van 2011 moeten we toch nog even kwijt.

Op een veel te korte winterdag spoorden we naar Dinant om eerst langs de Maasvallei, en dan langs de Lesse vallei, naar het stationnetje van Gendron-Celles te stappen. Na bijna 24 km., een 5-tal pittige hellingen, veel te veel rustpauzes, en glibberig geploeter langs slijkpaden, kwamen we in het pikkedonker toe op onze eindbestemming. Kortom, een etappe waar elke wandelaar moet van genieten!

Voor ons blijft dit één van de GR klassiekers in Wallonië. En je hoeft er alleen maar de trein voor te nemen.

De laatste etappe van de GR 129 zoals beschreven in de topogids Ronse - Dinant. Meteen is dit (in afwachting van de verlenging tot Arlon) ook het voorlopige einde van deze GR route.

Zoals het een slotetappe past is deze tocht een regelrechte aanrader voor iedereen die houdt van een stevige wandeling door een zowel cultureel, historisch als landschappelijk interessante streek. Wij hebben er alleszins van genoten.

Een stevige tocht met als leidraad de Maasvallei. Vlammende herfstkleuren, geen jagers, een redelijk zonnige dag en een prachtige route ... meer is er niet nodig om dit traject een plaatsje te geven bij onze favoriete wandelingen.
Mooi meegenomen is dat begin- en eindpunt van de tocht met de trein te bereiken zijn.

Hardnekkig volhoudend blijven we ons best doen om via de GR paden de mooiste stukjes Vlaanderen te ontdekken. Dat het dikwijls niet makkelijk is bewijst ook weer deze wandeletappe op de GR 122. De eerste 7,5 km. tot Doorslaar kunnen er nog mee door, maar de overige 2/3den van deze tocht moeten we verdomd hard ons best doen om niet meegesleurd te worden in de troosteloosheid waarin ongecontroleerde bouwwoede, geïndustrialiseerde land- en tuinbouw, en betonboeren ons Dierbaar Vlaanderen ondergedompeld hebben.
Maar alles heeft zo zijn voordelen: op het eindpunt kunnen we tenminste opgelucht ademhalen en hopen dat het volgende keer terug wat beter wordt.